سخنرانی‌ استاد محترم آقای علی‌ اصغر حسین مردی در جلسه نمایندگی استاد معین

ایشان فرمودند:

ضمن اینکه خوشحالم که در جمع شما هستم .....در مورد دستور جلسه امروز از تجربه خودم به عنوانه یک رهجو می‌گویم که در مرحلهٔ اول من باید بسنجم که در چه مرحله از مصرف مواد مخدر قرار دارم.

-آیا تفریحی مصرف می‌کنم؟

-آیا از مصرف مواد لذت میبرم؟

-آیا به خاطره امتیازاتی که خانواده در اختیارم قرار میدهند به کنگره می‌‌یام؟

یا نه!!! واقعا خسته شدم و خواستار رهایی هستم.

 شما زمانی‌ میتوانید بگویید که خواستار رهایی هستم، که رهایی در الوییت خواسته‌های شما باشد . حالا در این زمان است که کنگره ۶۰ میتواند به کمک ما بیاید و ما در این مرحله یک وظیفه داریم که بپذیریم این راه را باید طّی کنیم.

همینطور که از اسم رهجو مشخص است به معنی‌ جویندهٔ راه می‌باشد و برای رسیدن به حال خوب و آرامش و رهایی باید از راهنما پیروی کند.

وظیفهٔ راهنما این است که راه را نشان  بدهد ، اگه پیرو راهنما باشیم به مقسدک همان رهایی است میرسیم  اگر نه از مسیر خارج شده و مثل افرادی که سالها به کنگره میایند و هنوز در سفر اول هستند می‌شویم.

سفر اول برای کسی‌ که فرمانبردار باشد ۱۱ ماه است . مثل کوه نوردی که همراه یک گروه از راهنما پیروی می‌کند و اگر یک نفر از مسیر خارج شود به بیراهه رفته و گم میشود.

منیّت مانع آموزش پذیری است. در هر رده سنی هستید یا در هر جایگاهی  باید خود را یک شاگرد بدانید و آموزش پذیر باشید .

یکی‌ از مسائلی که خیلی مهم است خدمت کردن و در صحنه بودن در کارهای کنگره است و من خودم این را با گوشت و پوست و استخوان تجربه کردم. انسان در راه خدمت به کنگره سم زدایی میشود ،آفت را دور می‌کند و صیقل داده میشود .

فرمانبردار بودن یک سفر خوب را در پی‌ دارد. همانطور که در ودیع چهاردهم آماده آنچه نیست ظروف تهی است افراد بی‌ مسولیت همان ظروف تهی هستند که هیچ وقت در صحنه نیستند و آنچه باور است محبت است .

پس اگر بتوانیم بدون پاداش خدمت کنیم از درون پرورش پیدا می‌کنیم.